Pogo en ik in Kootwijk, de Veluwe

Silla op Pogo

Pogo en ik op de Veluwe

 

Pogo en ik bij endurance Austerlitz

Tico en ik

Fotograaf: Jan Aukes, www.blue-sky.nl.

Ik ben Monique, geboren 21 april 1966. Ik woon samen met mijn vriend en onze 2 katten, Tico en Snoopy. Ik hou ontzettend veel van dieren, want zij geven onvoorwaardelijke liefde. Ik ben een echt gevoelsmens. Op de foto's linksonder zie je mij met mijn Appaloosa Pogo op de Veluwe. Wij genieten samen veel van ritjes in de vrije natuur.

Op de foto's rechts zie je ook Pogo, mijn pony en Tico en zijn zus Joris van toen 13 weken jong en mijn overleden katten Grijssie en Bassie. Met Grijssie en Bassie heb ik ook nog steeds contact, ondanks dat zij er niet meer in levenden lijve zijn. En met Joris een heel uniek contact, zij is helaas op 2 jarige leeftijd op 7 juli 2008 door een aanrijding om het leven gekomen. Joris was altijd al mijn engel, maar nu zij uit haar lichaam is voel ik haar enorm krachtige energie en voel ik dat zij mij nu nog krachtiger helpt dan toen zij in haar lichaam zat. Ik ben haar daar zeer dankbaar voor! Natuurlijk had ik haar veel liever gewoon thuis in levende lijve, zodat ik haar kan knuffelen, maar deze manier waarop zij mij helpt is wel heel erg mooi, zij is bij mij en dat is toch een troost voor mij. Natuurlijk heb ik momenten waarop ik haar enorm mis en verdrietig ben, maar wat Joris dan bewust doet is mijn gedachten en aandacht richten naar Snoopy, dat gebeurt elke keer weer als ik moet huilen om Joris... Joris zegt mij hiermee dat Snoopy mij nodig heeft en dat ik niet verdrietig hoef te zijn want Joris is er voor mij. Snoopy heeft mij heel hard nodig inderdaad, want zij was een getraumatiseerd poesje van 8 maanden toen ik haar uit het asiel heb gehaald. Zij was doodsbang voor mensen. Haar 1e ervaring was namelijk dat zij als kitten gevangen is en dat was natuurlijk geen positieve ervaring.. Maar Snoopy ging heel snel vooruit bij mij, in zeer korte kon ik haar al aaien. Nu is zij heel aanhankelijk, houdt erg van knuffelen en geniet ontzettend van aandacht van mij en mijn vriend. Vreemde mensen vind ze nog een beetje spannend, maar lekker eten neemt zij wel aan van ze.. het komt helemaal goed met haar.

Ik heb altijd al het gevoel gehad dat dieren mij goed begrijpen en voelen wat ik voel. En vice versa, dat ik heel goed aanvoel wat een dier nodig heeft of hoe een dier in elkaar steekt en hoe een dier zich emotioneel voelt. Het communiceren met dieren heeft mijn leven verrijkt.

Ik ben een hoog sensitief persoon. Dit houdt in dat ik sterk gevoelens en emoties voel bij dieren (en mensen). Ook kan ik lichamelijke dingen voelen bij dieren, dat voel ik dan bij mijzelf. Door dat ik deze eigenschap bezit, is het voor mij makkelijk om te voelen en ervaren wat een dier ervaart. Dit gebeurt eigenlijk vanzelf bij mij, ook al zou ik het niet willen, toch voel ik het gevoel en de emoties van een dier. Ik heb een sterk emphatisch vermogen, ik kan mij dus heel goed inleven in een dier (en mens). Dieren voelen aan mij dat ik hoog sensitief ben, dit helpt zeker mee aan het open stellen van het dier naar mij toe. En vice versa.

Een paar jaar geleden ben ik geïnteresseerd geraakt in dierencommunicatie. Ik heb toen een cursus gevolgd. Deze cursus was erg leuk om te doen. Het was onwennig en het communiceren ging natuurlijk niet meteen goed. Na oefenen, oefenen, en nog eens oefenen is het een soort 2e natuur van mijzelf geworden.

Ik heb geleerd mezelf tijdelijk af te sluiten van alles om mij heen en mij heel goed te concentreren op een dier, zodat dit dier het enige is in mijn gedachten. Dus de altijd maar doorgaande menselijke gedachten, zoals “ik moet de was nog ophangen, morgen moet ik zo laat werken” enz.. kan ik stop zetten en dan sta ik open om informatie te gaan ontvangen.

Ik heb de afgelopen jaren heel veel geoefend. Geleerd mij open te stellen om zo goed mogelijk en duidelijk mogelijk informatie te ontvangen van een dier. Het ging steeds beter en makkelijker. Ik ging steeds meer mijn intuïtie zuiverder gebruiken. Daar werd ik zo enthousiast van dat het naar steeds meer smaakte. Dus de afgelopen jaren met ontzettend veel dieren contact gehad, ook dieren die helemaal géén contact wilde.

Juist door de “lastigere” gevallen heb ik steeds meer ervaring opgedaan, en ook geleerd mijn creativiteit met communiceren te gebruiken, juist bij dieren die niet zo open zijn en niet zomaar het achterste van hun tong laten zien. Dat maakt het communiceren nog interessanter voor mij, de uitdaging aan gaan om toch een goed contact te krijgen en zo het dier en de mens proberen te helpen.

Ik ben nu bezig met de opleiding tot energetisch dierentherapeut. Zodra ik het diploma heb kan ik mij registreren bij STIBAG (Stichting ter Bevordering van de Alternatieve Geneeskunde) en mijn eigen praktijk starten.

Ik ben ingewijd voor Reiki en ik kan Reiki behandelingen geven, de Reiki energie zorgt er voor dat bij het te behandelen dier de energie goed gaat doorstromen in het lichaam.
Bovendien heft deze energie bovenliggende blokkades op en geeft daarnaast diepe ontspanning en innerlijke rust. Reiki kan uitstekend naast de reguliere geneeskunde toegepast worden maar ook naast andere alternatieve therapieën. Reiki helpt om
dieren te helpen sneller te herstellen-genezen en fysieke en emotionele blokkades op te heffen. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat Reiki zelfs bij tumoren de groei aanzienlijk remt.

Ook heb ik nu Quantum Touch geleerd, kijk voor informatie hierover:

http://www.quantumtouch.nu/Home/

Quantum Touch kan ik gebruiken om dieren te helpen genezen van zowel fysieke als geestelijke blokkades. Het werkt heel krachtig, ik vind zelf nog krachtiger dan Reiki.

Verder ben ik mijzelf aan het ontwikkelen op het gebied van geven van therapie met behulp van paarden. Paarden zijn ontzettend goed in het spiegelen van de emoties-gevoelens-blokkades bij de mens. Hierdoor kunnen zij helpen om blokkades of weggestopte zaken naar boven te halen bij een mens. Zaken waarvan wij mens niet eens beseffen dat wij er last van hebben in ons dagelijkse leven, worden door paarden naar buiten gebracht. Paarden zijn echte healers. Ik heb het boek van L. Kohanov, Ruiter tussen 2 werelden, het paard als leraar en genezer, gelezen. Hierin staat precies beschreven wat paarden voor de mens kunnen betekenen. Ik zie zelf bij mijn paard dat hij precies spiegelt hoe ik mij voel, als ik blij ben, is hij dat ook, heb ik een slechte dag, dan spiegelt hij dit ook direct, hij is dan zichzelf ook niet. Het is mooi om daar bewust van te zijn en er van te leren.

Ik ben gevraagd voor een artikel in het blad Paraview, in de maand augustus 2008. Het is een mooi artikel geworden. Ook nog een artikel in het blad Vriendin, dit artikel komt in de dierendag editie van 4 oktober 2008. Ik ben ook gevraagd voor een TV opname, van de zender RNN7. Dit heb ik gedaan en dat was erg leuk. Ik ben ook nog gevraagd voor een andere TV opname, in een speciaal dieren TV programma en dit wordt op 23 september a.s. opgenomen. Als ik weet wanneer de TV uitzending is, zal ik dit op mijn site vermelden.

Pogo en ik, rit EperPaard4daagse

 

Terug naar boven

Pogo vrolijk rennend

Tico en Joris, mijn 13 weken jonge kater en poes

Tico, mijn ondeugende jonge kater

Joris heeft Tico in de houtgreep

Mijn lieve Grijssie, overleden op 19 jarige leeftijd

Pogo en ik in Amsterdamse Bos

Pogo en zijn vriend Boy slapend

Mijn op 11-jarige leeftijd overleden kat Bassie

Toby